Kaf dağından gül dersem

Onu anneme  versem

Taksa yakalarına

Bana gülüyor görsem

Onu aslâ kırmamak

Mutluluğuna ersem

Annedir bu, bu anne

Ancak güler;gülersem

Allâh’m sevmez beni

Ben anneme küsersem

Ya, nice olur hâlim?

Bir de kırar,üzersem!

Annesine kızıp da

“Öff” deyiveren sersem;

Yine yapar mı bunu?

Âyetleri söylersem!

Ancak sever Hak beni

Ben annemi seversem

Eder misin hakkını

Bana “Helâl et” dersem?

“Evet” desen gönülden

Ve, Cennet’te gül dersem!

Anneciğim n’olursun

Affet kusur edersem!

Gönülcüğün yanmaz mı

Ben ateşe gidersem?

N’olursun anneciğim

Affet kusur edersem!

BABA

“Baba” diye ağlamayız

Ama,onsuz olamayız

Onsuz evde ocak tütmez

Hayat tadı bulamayız

Kızar,belki döver bizi

Hakîkâtte över bizi

İnanın, çok sever bizi

Ama şimdi anlamayız!

Bir gün gelip de, gidince

Bütün yük bize binince

Düşünürüz ince ince

Ama, bulup soramayız!

BÜYÜK BABA

Fersiz gözleri arkada

Gitti büyükbabacığım

İstemezken bize vedâ

Etti büyükbabacığım

Devrilen bir direk gibi

Kanı donmuş yürek gibi

Kurumuş bir sürek gibi

Bitti büyükbabacığım…

SEVGİ-SAYGI

Siz ey sevgili çocuklar

Siz ey sevgi çiçekleri

Bir siz yumşatıyorsunuz

Katılaşmış yürekleri…

Sevgi boyanır gönüller

Anne güler, baba güler

Sizi ki ağlar gördüler

Hemen oynar bilekleri…

Sizler için çalışırlar

Meşakkâte alışırlar

Ne gerekirse taşırlar

Gülmenizdir dilekleri…

Gün gelmiş, bak büyümüşsün

Emeklemiş,yürümüşsün

Okula da gidermişsin

Unutma hâ emekleri!...

Sevgi-saygı ne güzel şey

Saygılıysan sayarlar, hey

Olunca yarın hanım,bey

Tak tavrına ipekleri!...

ÇOCUKLARA

Hayâ duygusuyla mahcûp

Bakışlarınız ne güzel

Kuşlar gibi cıvıl cıvıl

Akışlarınız ne güzel

Çember çember dönersiniz

Bir yanar bir sönersiniz

Sevgilere fenersiniz

Çakışlarınız ne güzel

Günâh yok,kâlbiniz temiz

Ne mutluluk bir bilseniz

Biz olup da bir görseniz

Nakışlarınız ne güzel

Dünyânızda pembe renkler

Çevrenizde kelebekler

Saçlarınıza çiçekler

Takışlarınız ne güzel

Dileğimiz vardır sizden

Ayrılmayın doğru izden

Besmeleyle evinizden

Çıkışlarınız ne güzel

Büyükleriniz der size

Dönün sonra evinize

Hak aşkını kâlbinize

Yakışlarınız ne güzel

BAHAR VE ÇOCUKLAR

Çiçekler açtı çocuklar

Bakın yapraklar yeşil yeşil

Güneş, daha sıcak şimdi;farkındaysanız

Eskisi gibi değil…

Kelebeklere bakın çocuklar

Benek benek kanatları

Rahat bırakın onları çocuklar

Olsun, neyse muratları…

Coşan sularla siz de çağlayın

Koşun kırlara kırlara

Tertemiz havalardan taşıyın

Nefesi tıkanırlara

Bu günleriniz en güzel çocuklar

Baharsınız; dünyânızda sâde çiçekler

Kim bilir…elinizdeki çemberler

Dünyâyı daha ne kadar döndürecekler?!...

FARK

En çok,

Çiçek ve Çocuk

Birbiriyle

Benzeşir…

Yalnız;

Biri,

Baharla gelir

Biri,

Bahar getirir!...

KÜÇÜK KIZ

Elinde yapma bebeği

           Bir küçük kız

           Bir küçük kız

Sevgi yüklü bir rüzgârdan

          Alıyor hız

          Alıyor hız

Dönüp duruyor, dilinde

           Ninni yalnız

           Ninni yalnız

Uyusunmuş, konuşmayı

           Bırakınız

           Bırakınız

Âh ne güzel, Âh ne güzel

           Bir bakınız

           Bir bakınız!

EVİMİZ

Kuşların yuvaları var

Bizlerin de evlerimiz

Ocak şefkâti olmasa

Güzel geçmez günlerimiz

Evimizin çevresinde

Çayır,çimen,ağaçlar var

Kuşlar öter,cıvıldaşır

Sabahtan akşama kadar

Dumanlar çıkar bacadan

Yükselir tâ nerelere

Dört mevsim ayrı manzara

Getirir bize pencere

Çiçek,yaprak,meyve ve kar

Hepsinin başka tadı var

Sarar-sarmalar üşürsek

Evde anne kanadı var

Annem, babam, kardeşlerim

Çok mutluyuz yuvamızda

Allah’tan huzur dileriz

Her namaz,her duâmızda…

ÇOCUKLUĞUM

Bana, uzak bir diyârdan

Bakar gibi çocukluğum

Hasretlere tutuşturur

Yakar gibi çocukluğum

Baba ocağında huzur

Artmıyor hiç bize umur

Anne gözünde yaş olur

Akar gibi çocukluğum

O tad şimdi hüner olmuş

Ne gelir, ne döner olmuş

Kaf dağında fener olmuş

Çakar gibi çocukluğum…

ÇOCUKLARLA

Çocuklar.. beni hep unutuyorsunuz

Ben de aranızda olmak istiyorum

Farkında değilsiniz.. gönlüm hep sizlerle

Ben de koşuyorum, ben de gizleniyorum

Aldırmasam kimseye, geliversem apansız

Köşe kapmaca’yı birlik oynasak

Daha nice oyunlar.. mendil kapmaca..

Akşam olmasa hiç ve yorulmasak…

O, mâvi günler, pembe geceler

Kapı arkalarına gizlendiğimiz

Kış geceleri odayı ısıtan bilmeceler

Kardan adamlarla eriyen günlerimiz…

Her birimiz bir yerde; ben ve kardeşlerim

Biz uzağız şimdi,çocuklarımız uzak

Değil nedense şimdi dünyâmız

O, kış günleri kadar sıcak!...

Şehre giderdi babam her sabah

Akşam yollarda kalırdı gözlerimiz

Neydi çarşı ekmeğindeki o tılsım bilmem

Daha kapıdayken yarışırdı ellerimiz…

O saf, o temiz, o duru günler

Şimdi görüyorum sizlerin olmuş

O anlar, farkında değildik bunların

Zaman, meğer akıp gidiyormuş…

Siz, tutun ellerimden çocuklar

Kuşatın çevremi; ben, ortada “Ali Dayı”

Sonra, çocukluğumuz bitmesin diye

Karar alıp, durduralım dünyâyı!...

BİRGÜN

Güzel çocuk.. Güzel çocuk

Gönüldesin boncuk boncuk

Varlıkları tanır mısın?

Güneşi kıskanır mısın?

Tüm evrene ışık saçar

Isı verir güller açar

Bilir misin Aydede’yi?

Aydınlatır ya geceyi..

Ya yıldızlar çiçek çiçek

Sabah nereye gidecek?

Horoz öter: “Kukurikû!”

Yakışır mı artık uyku?

Kalkmalı diyorlar erken

Seher yelleri eserken

Uçar yuvadan anne kuş

Gelir birazdan, yem bulmuş

Yavru bunu ne bilecek

Ama, birgün öğrenecek..

Güzel çocuk.. Güzel çocuk..

Gönüldesin boncuk boncuk…

HAYÂL DEĞİL

    -Kardeşim Fâtih’e-

Birgün gerçek olur, birgün

Dinlediğin masal, çocuk

Duyduğundan,gördüğünden

Yeter ki sen, hız al çocuk…

Uçurtmalar uçsun, bırak

İpi kopsun, kaçsın, bırak

Kaf dağını geçsin, bırak

Yırtınma, orda kal çocuk

Bırak küsmeyi tâlihe

Selâmlar yolla târihe

Gün, yine doğar Fâtih’e

Deme sakın,hayâl, çocuk…

DÖRTLÜKLER 

Sen öğrettin hep bana

Bu dünyâda “neci”yim

Helâl et haklarını

Helâl et anneciğim!...

ANNE

Anne.. dirilten ses gibi

Hayat veren nefes gibi

Candır bize, candır anne

Anne değil, herkes gibi!... 

ÖZET

Kâlp çalışır, “tık, tık” eder

Birgün gelir, “hık, mık” eder

Kesinleşince karârı

Canımıza “çık,çık” eder!...